سطوح مختلف مدرک زبان آلمانی
سطوح مختلف مدرک زبان آلمانی
دی ۱۵, ۱۴۰۴
اصطلاحات کاربردی زبان آلمانی
اصطلاحات کاربردی زبان آلمانی
بهمن ۶, ۱۴۰۴
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن

زبان انگلیسی امروزه به عنوان زبان اول ارتباطات در جهان شناخته می‌شود، اما آیا می‌دانستید که انگلیسی استاندارد واحدی وجود ندارد؟ اگر تا به حال فیلم‌های هالیوودی را با سریال‌های بریتانیایی مقایسه کرده باشید، حتماً متوجه تفاوت‌های فاحش در نحوه صحبت کردن شخصیت‌ها شده‌اید. این تفاوت‌ها که ریشه در تاریخ و فرهنگ دو کشور آمریکا و انگلستان دارد، یادگیری زبان انگلیسی را چالش‌برانگیز می‌کند. در این مقاله قصد داریم به بررسی دقیق «تفاوت لهجه بریتیش و امریکن» بپردازیم تا شما بتوانید نه تنها بهتر درک کنید، بلکه لهجه‌ای را انتخاب کنید که با اهداف شما همخوانی دارد.

مهم‌ترین تفاوت‌های تلفظ بریتیش و امریکن

شاید واضح‌ترین تفاوت بین این دو گویش، همان چیزی باشد که به گوش می‌رسد. تفاوت‌های آوایی باعث می‌شود یک کلمه واحد در دو طرف اقیانوس اطلس کاملاً متفاوت شنیده شود.

۱. تفاوت در تلفظ حرف R

یکی از اصلی‌ترین شاخص‌ها برای تشخیص لهجه، نحوه ادای حرف R است.

  • لهجه امریکن: در این لهجه، حرف R در تمام موقعیت‌ها (ابتدا، وسط و حتی انتهای کلمه) به صورت واضح و غلیظ تلفظ می‌شود. به عنوان مثال کلمه Car مانند «کار» و کلمه Water مانند «واتِر» (با تاکید روی R) تلفظ می‌شود.
  • لهجه بریتیش: در لهجه استاندارد بریتیش (RP)، اگر حرف R بعد از یک مصوت بیاید، معمولاً «خاموش» است و تلفظ نمی‌شود. بنابراین Car بیشتر شبیه «کاه» و Water شبیه «واتِ» (بدون صدای R) شنیده می‌شود.

۲. تلفظ حرف T (Flap T)

این تفاوت یکی از مواردی است که باعث می‌شود امریکن‌ها وقتی انگلیسی صحبت می‌کنند، انگار کمی آهنگین‌تر هستند.

  • لهجه امریکن: وقتی حرف T بین دو مصوت می‌آید (مثل در کلمه Water یا Better)، امریکن‌ها آن را مانند یک حرف D نرم تلفظ می‌کنند. بنابراین Better شبیه «بِدِر» شنیده می‌شود.
  • لهجه بریتیش: بریتیش‌ها حرف T را با ضربه زبان روی لثه بالا و با صدایی محکم و شفاف تلفظ می‌کنند. پس Better همان «بِتِ» با صدای T واقعی است.

۳. تفاوت در صدای O (Vowel Sound)

  • لهجه امریکن: صدای O در کلماتی مثل Hot، Stop یا Top، دهان را بازتر می‌کند و شبیه صدای «آ» در فارسی است (هاَت).
  • لهجه بریتیش: این کلمات با صدای O که لب‌ها را گردتر می‌کند تلفظ می‌شوند و شبیه به «اُ» در فارسی هستند (هُت).

تفاوت‌های واژگان بریتیش و امریکن

یکی از جذاب‌ترین اما در عین حال چالش‌برانگیزترین بخش‌های یادگیری زبان انگلیسی، برخورد با دنیای متفاوت واژگان در لهجه بریتیش و امریکن است. این تفاوت‌ها ریشه در تاریخ جدا شدن فرهنگ آمریکا از بریتانیا دارد و باعث شده است برای یک مفهوم واحد، دو کلمه کاملاً متفاوت وجود داشته باشد. عدم آگاهی از این تفاوت‌ها می‌تواند منجر به سوءتفاهم‌های خنده‌دار یا حتی گاهی آزاردهنده در مکالمات روزمره شود.

بسیاری از ابزارها و وسایلی که ما هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنیم، در دو طرف اقیانوس اطلس نام‌های متفاوتی دارند. برای مثال، اگر در نیویورک زندگی کنید و بخواهید به طبقه بالا بروید، دکمه Elevator را فشار می‌دهید، اما اگر در لندن باشید، دنبال دکمه Lift می‌گردید. همینطور وقتی آمریکایی‌ها برای تعطیلات برنامه‌ریزی می‌کنند، آن را Vacation می‌نامند، در حالی که بریتیش‌ها اصطلاح Holiday را ترجیح می‌دهند.

یک مثال دیگر کلمه Cookie است. در آمریکا، کوکی نوعی شیرینی گرد و ترد است، اما اگر در انگلستان درخواست Cookie کنید، ممکن است با تعجب به شما نگاه کنند چرا که آن‌ها این شیرینی را Biscuit می‌نامند. برعکس، اگر در رستورانی در آمریکا سفارش Chips دهید، همان چیپس دریافت می‌کنید، اما در بریتانیا Chips به سیب‌زمینی‌های سرخ‌کرده گفته می‌شود و برای چیپس باید واژه Crisps را به کار ببرید.

دنیای مد نیز از این قاعده مستثنی نیست. شاید جالب‌ترین تفاوت در این بخش، کلمه Pants باشد. در آمریکا، Pants به معنی شلوار است و کلمه‌ای کاملاً معمولی محسوب می‌شود. اما در بریتانیا، Pants به معنی لباس زیر استفاده می‌شود! بنابراین اگر در لندن بگویید «من شلوار جدیدم را دوست دارم» (I love my new pants)، ممکن است شنونده تعجب کند که چرا درباره لباس زیرتان صحبت می‌کنید. برای اشاره به شلوار در بریتانیا باید از واژه Trousers استفاده کنید. همچنین برای کفش‌های ورزشی راحت، آمریکایی‌ها واژه Sneakers را به کار می‌برند، در حالی که بریتانیایی‌ها ترجیح می‌دهند آن‌ها را Trainers بنامند.

برای دسترسی سریع و یادگیری بهتر، این تفاوت‌ها را در جدول زیر خلاصه کرده‌ایم:

معنی فارسی معادل امریکن (American) معادل بریتیش (British)
آپارتمان Apartment Flat
آسانسور Elevator Lift
کامیون Truck Lorry
کوکی/بیسکویت Cookie Biscuit
فوتبال Soccer Football
سیب‌زمینی سرخ‌کرده French Fries Chips
چیپس سیب‌زمینی Chips Crisps
صف/خط Line Queue
تعطیلات/مسافرت Vacation Holiday
بنزین/گاز Gas / Gasoline Petrol
کفش ورزشی Sneakers Trainers
شلوار Pants Trousers
لباس زیر Underwear Pants
صندوق عقب Trunk Boot
کاپوت Hood Bonnet

تفاوت‌های املایی بریتیش و امریکن

شاید باورتان نشود، اما تفاوت‌های املایی بین بریتیش و امریکن ریشه در سیاست دارد! در سال ۱۷۵۸، نویسنده‌ای به نام نوح وبستر (Noah Webster) در آمریکا فرهنگ لغتی منتشر کرد که هدفش ساده‌سازی املای کلمات انگلیسی بود. او می‌خواست زبان انگلیسی آمریکا مستقل از بریتانیا باشد و کلمات را طوری بنویسد که دقیقاً همان‌طور که شنیده می‌شوند، املا شوند.

همچنین بخوانید :   یادگیری زبان انگلیسی با آهنگ

تفاوت‌های املایی بین بریتیش و امریکن معمولاً از قوانین مشخصی پیروی می‌کنند. اگر این ۴ قانون اصلی را یاد بگیرید، می‌توانید ۹۰ درصد کلمات را به درستی بنویسید و در آزمون‌های بین‌المللی مثل آیلتس و تافل موفقیت‌های بزرگی کسب کنید:

۱. قانون -or در برابر -our

در بریتیش، کلماتی که ریشه لاتین دارند و به صدای «اُ» ختم می‌شوند، معمولاً حرف u پس از o دارند. اما آمریکایی‌ها این حرف اضافی را حذف کرده‌اند تا املای کلمه کوتاه‌تر شود.

  • امریکن: Color, Honor, Flavor, Favorite
  • بریتیش: Colour, Honour, Flavour, Favourite

۲. قانون -er در برابر -re

در کلماتی که ریشه فرانسوی دارند، امریکن‌ها ترتیب حروف را بر اساس تلفظ تغییر داده‌اند و er را در آخر می‌آورند، اما بریتیش‌ها ترتیب اصلی فرانسوی یعنی re را نگه داشته‌اند.

  • امریکن: Center, Theater, Meter, Fiber
  • بریتیش: Centre, Theatre, Metre, Fibre

۳. قانون -ize در برابر -ise

این تفاوت بیشتر در افعال دیده می‌شود. آمریکایی‌ها تقریباً همیشه از پسوند -ize استفاده می‌کنند. جالب است بدانید که در بریتانیا نیز استفاده از -ize از نظر گرامری غلط نیست و توسط آکسفورد نیز پذیرفته شده است، اما استفاده از -ise در بریتانیا بسیار رایج‌تر است.

  • امریکن: Realize, Organize, Recognize
  • بریتیش: Realise, Organise, Recognise

۴. قانون -se در برابر -ce

برخی کلمات که به صدای «س» ختم می‌شوند، در دو لهجه متفاوت نوشته می‌شوند. درحالی که امریکن‌ها‌ از se استفاده می‌کنند، بریتیش‌ها ce را ترجیح می‌دهند.

  • امریکن: Defense, License, Offense
  • بریتیش: Defence, Licence, Offence

۵. حروف دوگانه (Double Letters)

در برخی کلمات، بریتیش‌ها حرف آخر را دو بار می‌نویسند، اما امریکن‌ها آن را تکی می‌نویسند. این معمولاً در فرم گذشته افعال رخ می‌دهد.

  • امریکن: Traveled, Labeled
  • بریتیش: Travelled, Labelled

برای مرور سریع این قواعد، جدول زیر را مشاهده کنید:

ریشه یا پسوند معنی فارسی املای امریکن املای بریتیش
-or / -our رنگ Color Colour
عشق/محبت Favor Favour
افتخار Honor Honour
-er / -re مرکز Center Centre
تئاتر Theater Theatre
متر Meter Metre
-ize / -ise سازماندهی Organize Organise
آگاهی کردن Realize Realise
عذرخواهی Apologize Apologise
Double Letters سفر کردن Traveled Travelled
برچسب زدن Labeling Labelling
-se / -ce دفاع Defense Defence
توهین/حمله Offense Offence
مجوز License Licence

تفاوت‌های گرامری بریتیش و امریکن

اگرچه ساختار جملات در بریتیش و امریکن تقریباً یکسان است و افراد دو کشور به راحتی یکدیگر را می‌فهمند، اما در جزئیات دستوری تفاوت‌های جالبی وجود دارد. این تفاوت‌ها بیشتر در نحوه استفاده از افعال، جمع‌ها و حروف اضافه نمود پیدا می‌کنند.

۱. جمع‌های مفرد (Collective Nouns)

در زبان انگلیسی، اسامی جمعی به گروهی از افراد یا اشیا مانند Team، Government، Family، Band و Staff اشاره دارند. در بریتیش، این اسامی معمولاً مفرد در نظر گرفته می‌شوند، اما فعل مربوطه می‌تواند جمع باشد، زیرا گروه متشکل از چند نفر است. اما در آمریکا، این اسامی همیشه مفرد در نظر گرفته می‌شوند و فعل مربوطه همیشه مفرد می‌آید.

  • لهجه بریتیش:  مثال: “The team are playing well.” (تیم خوب بازی می‌کنند.)
  • لهجه امریکن:  مثال: “The team is playing well.” (تیم خوب بازی می‌کند.)

۲. زمان‌های ماضی (Present Perfect vs. Past Simple)

بریتانیایی‌ها علاقه زیادی به استفاده از زمان حال کامل (Present Perfect) برای اتفاقات اخیر دارند، در حالی که آمریکایی‌ها براحتی به سراغ ماضی ساده (Past Simple) می‌روند.

  • لهجه بریتیش: “I have lost my key.” (من کلیدم را گم کرده‌ام.)
  • لهجه امریکن: “I lost my key.” (من کلیدم را گم کردم.)

۳. مالکیت (Have vs. Have got)

در بریتانیا استفاده از ساختار “Have got” برای بیان مالکیت یا داشتن چیزی بسیار رایج است، اما در آمریکا “Have” معمول‌تر است.

  • لهجه بریتیش: “I have got a new car.” (من یک ماشین جدید دارم.)
  • لهجه امریکن: “I have a new car.” (من یک ماشین جدید دارم.)

۴. حروف اضافه (Prepositions)

برخی حروف اضافه در موقعیت‌های خاص متفاوت استفاده می‌شوند:

  • لهجه بریتیش: At the weekend / At university. / In the street
  • لهجه امریکن: On the weekend / In college / On the street

کدام لهجه بهتر است؟ بریتیش یا امریکن؟

یکی از رایج‌ترین سوالاتی که زبان‌آموزان می‌پرسند این است که: «برای یادگیری زبان انگلیسی، لهجه بریتیش بهتر است یا امریکن؟» پاسخ کوتاه این است: هیچ‌یک از لهجه های زبان انگلیسی بهتر از دیگری نیست. انتخاب لهجه درست کاملاً به اهداف، علایق شخصی و محیطی شما بستگی دارد. در اینجا معیارهایی برای انتخاب آگاهانه آورده شده است:

چرا لهجه امریکن (American) را انتخاب کنید؟

  • رسانه و سرگرمی: هالیوود و صنعت سرگرمی آمریکا در جهان پیشرو است. اکثر فیلم‌ها، سریال‌ها، انیمیشن‌ها و موسیقی‌های پاپ جهان با لهجه امریکن تولید می‌شوند. اگر دوست دارید فیلم‌های سینمایی تماشا کنید یا آهنگ‌های پاپ گوش دهید، این لهجه دسترسی بیشتری به شما می‌دهد.
  • منابع آموزشی: بیشتر کتاب‌های آموزشی، اپلیکیشن‌ها و دوره‌های آنلاین در دنیا بر اساس لهجه امریکن طراحی شده‌اند.
  • فرصت‌های شغلی: اقتصاد آمریکا بسیار بزرگ است و بسیاری از شرکت‌های چندملیتی در سراسر جهان، انگلیسی امریکن را به عنوان زبان کاری خود انتخاب کرده‌اند.

چرا لهجه بریتیش (British) را انتخاب کنید؟

  • پرستیژ و آکادمیک: لهجه بریتیش (به‌ویژه لهجه استاندارد لندن یا RP) اغلب با فرهنگ، ادبیات و تحصیلات دانشگاهی عالی مرتبط است. اگر قصد تحصیل در دانشگاه‌های معتبر اروپا یا آسیا را دارید، این لهجه ممکن است جذابیت بیشتری داشته باشد.
  • آزمون‌های بین‌المللی: آزمون‌های معتبری مانند آیلتس (IELTS) که در بریتانیا طراحی شده‌اند، لهجه بریتیش را به عنوان استاندارد می‌شناسند (هرچند لهجه‌های دیگر نیز پذیرفته می‌شوند).
  • تاریخ و اصالت: اگر به تاریخچه زبان انگلیسی و ادبیات کلاسیک علاقه دارید، لهجه بریتیش شما را به ریشه‌های این زبان نزدیک‌تر می‌کند.
همچنین بخوانید :   برای گرفتن مدرک آیلتس از کجا باید شروع کنیم؟

اگر هدف شما مهاجرت به آمریکا یا کار در شرکت‌های آمریکایی است، بدون شک لهجه امریکن را دنبال کنید. اما اگر برای تحصیل در دانشگاه‌های اروپایی یا شرکت در آزمون آیلتس آماده می‌شوید، لهجه بریتیش گزینه مناسب‌تری است. به یاد داشته باشید که مهم‌ترین چیز مسلط بودن به زبان است، نه نوع لهجه؛ زیرا یک فرد مسلط با هر لهجه‌ای قابل درک است.

نتیجه‌گیری

در این مقاله، سفر کوتاهی به دنیای جذاب تفاوت‌های لهجه بریتیش و امریکن داشتیم. دیدیم که این دو گویش، اگرچه ریشه مشترکی دارند، اما در تلفظ، واژگان، املاء و حتی گرامر مسیرهای متفاوتی را طی کرده‌اند. از تفاوت در تلفظ حروف R و T گرفته تا استفاده از کلمات متفاوت برای یک شیء واحد (مثل Lift یا Elevator)، همه این موارد نشان‌دهنده پویایی و تنوع زبان انگلیسی در سراسر جهان است.

نکته مهمی که باید همیشه به خاطر داشته باشید این است که هیچ‌کدام از این لهجه‌ها «برتر» یا «صحیح‌تر» از دیگری نیستند. انتخاب بین لهجه بریتیش یا امریکن کاملاً بستگی به اهداف شما دارد؛ آیا برای تحصیل در دانشگاه‌های اروپایی تلاش می‌کنید یا قصد دارید در محیط‌های کاری آمریکایی فعالیت کنید؟ در نهایت، تسلط بر زبان و توانایی برقراری ارتباط موثر، مهم‌تر از نوع لهجه شماست. امیدواریم این راهنما به شما کمک کرده باشد تا گام‌های محکم‌تری در مسیر یادگیری زبان انگلیسی بردارید.

سوالات متداول (FAQ)

در اینجا به برخی از پرتکرارترین سوالات کاربران در مورد تفاوت لهجه بریتیش و امریکن پاسخ می‌دهیم:

بسیاری از معلمان زبان معتقدند که لهجه امریکن برای مبتدیان کمی راحت‌تر است، زیرا تلفظ آن‌ها منظم‌تر است و حروف (به‌ویژه R) در کلمه به روشنی تلفظ می‌شوند. در مقابل، لهجه بریتیش تنوع بیشتری دارد و تلفظ حروفی مانند T و R پیچیده‌تر است.

توصیه می‌شود در ابتدا روی یک لهجه تمرکز کنید تا پایه‌های تلفظی شما درست شکل بگیرد. ترکیب دو لهجه در مراحل اولیه می‌تواند باعث شود لهجه شما غیرطبیعی به نظر برسد. پس از مسلط شدن بر یکی، می‌توانید دیگری را نیز یاد بگیرید.

آزمون آیلتس یک آزمون بین‌المللی است و امتحان‌کنندگان می‌توانند با هر لهجه‌ای (بریتیش، امریکن، استرالیایی و...) پاسخ دهند. نمره شما بر اساس «درست بودن» تلفظ و وضوح کلامتان و نه نوع لهجه شما، نمره‌دهی می‌شود.

اصلی‌ترین دلیل، تلاش «نوح وبستر» (Noah Webster) در قرن هجدهم بود. او می‌خواست زبان انگلیسی آمریکا مستقل از بریتانیا باشد و املای کلمات را ساده‌تر و منطقی‌تر (نزدیک‌تر به تلفظ) کند، بنابراین فرهنگ لغتی با املاهای متفاوت منتشر کرد که پایه‌های انگلیسی امریکن را شکل داد.